El kulto ni Dionysus ay itinanim sa Athens noong ika-XNUMX siglo ng emperor Pisistratus. Si Dionysus ay nagtayo ng isang templo sa kanyang sariling karangalan, sa mga araw na iyon, medyo mapagpakumbaba, sa silangang bahagi ng slope ng AcropolisSa oras na iyon, sa pagtatapos ng dantaon na iyon, ang iba't ibang mga uri ng seremonya ay nagsimulang maganap nang paunti-unti, na kinabibilangan ng mga gawa sa dula-dulaan at musikal.
Sa paglipas ng mga taon, ang templo na ito na pinuri ang Diyos ng agrikultura, ay nagkakaroon ng kahalagahan sa mga Greek artist, para sa halaga ng kultura at para sa isang kahanga-hanga ampiteatro. Ang lugar ay nakakuha ng labis na karangalan na umabot pa sa punto ng pagsasama-sama ng pinakadakilang mga playwright ng lahat Gresya, na ang mga gawa ay gumawa ng libu-libo at libu-libong tao ang nagtipun-tipon dito.
Sa mga unang araw nito, ang mga tao ay nakaupo sa lupain ng nakapalibot na burol, ngunit tulad ng Teatro ni Dionysus Naging katanyagan ito, ang mga mahahalagang kinatatayuan ay itinayo sa bato at kahoy, na bilang karagdagan sa paglilingkod bilang mga upuan para sa mga manonood, natupad ang isa pang pagpapaandar, na pinapayagan ang teatro na gumana rin bilang isang templo.
Tinatayang sa mga oras ng kagandahan ng teatro, kapag ang mga pampaputi ay buo, mayroon itong kakayahang makapag-bahay hanggang sa 17.000 mga manonood sabay-sabay. Ang mga kinatatayuan ay nahahati tulad ng sumusunod: sa mga unang hilera, na ang mga upuan ay karaniwang gawa sa marmol, ang mga mayayamang mamamayan ng Athens ay nakaupo, gumalaw patungo sa tuktok ng burol, unti-unting bumababa sa mga kaliskis sa lipunan.
Ang hugis ng ampiteatro ay gasuklay, at dahil sa mga materyales sa konstruksyon nito at napapaligiran ito ng mga dalisdis sa 4 na gilid, ang tunog ay ipinamamahagi sa buong lugar sa isang malinaw at pare-parehong paraan, isa sa mga kadahilanan kung bakit ito ay napakahalaga. .